Voor Wim Kornmann draait alles om de vraag hoe een steen kan “ontwaken” en een vorm van contact kan zoeken met de toeschouwer. In zijn werk onderzoekt hij de spanning tussen dynamiek en balans, en hoe een ogenschijnlijk statisch materiaal toch beweging kan suggereren. Zijn proces begint bij het schetsen, waarbij het potlood vrij over het papier gaat. Pas wanneer een schets een overtuigend gevoel oproept, vertaalt hij deze naar steen.

Gezichten en torso’s in abstracte vormen keren regelmatig terug in zijn oeuvre. Hij blijft daarbij voortdurend zoeken naar nieuwe contouren die rust en spanning combineren. Een beeld is voor hem pas voltooid wanneer er volledige innerlijke rust ontstaat en alle storende elementen zijn verdwenen. De kracht van beeldhouwen zit volgens hem in de eindeloze driedimensionaliteit: een vorm die vanuit elke hoek een ander verhaal vertelt.

De afgelopen periode richt hij zich daarnaast op een nieuwe werkwijze die hij “beeldbouwen” noemt. Enkele keren per jaar bezoekt hij een natuursteenbedrijf, waar hij in de afvalcontainer zoekt naar bruikbare reststukken. Een half jaar geleden ontstond het idee om deze weggegooide fragmenten aan elkaar te lijmen en zo nieuwe beelden te creëren. Het levert een verrassende, gelaagde vormentaal op die ontstaat uit materiaal dat anders verloren zou gaan.

In zijn atelier werkt hij zowel handmatig als machinaal, voornamelijk met Belgisch hardsteen, marmer en graniet. Of het nu gaat om een zorgvuldig gekozen blok of een afgedankt fragment: elke steen krijgt bij hem de kans om opnieuw tot leven te komen.

KLIK HIER om de website van Wim Kornmann te bezoeken