Een feestelijke vernissage van de expositie.

Muzikaal omlijst door het Van Hoytema Trio met zang van Angela van Rijthoven.

Een inspirerende ontmoeting tussen gelouterd glaskunstenaar en keramiste Bien Koekebakker en (post)digitaal graficus Sander Bais.

Bien Koekebakker
Geometische Abstracte Beelden.

Opleiding: ABK Utrecht 1968-1973. Monumentale Vormgeving. Keramiek en Emailleren

Basis voor Koekebakker's werk is een reis naar Nieuw-Zeeland (1980-1981), waar zij onderzoek deed naar de abstracte ordening die aan de natuur ten grondslag ligt.

Haar kleinere keramische werk voert zij uit in verschillende soorten klei en technieken zoals aardewerk, steengoed, porselein en Raku, en is vaak zuil- of cilindervormig. De objecten worden voorzien van glazuren van diverse soorten samenstelling en kleur. Zo ontstaan er reeksen waarbij de wisselwerking tussen vorm en kleur een belangrijk uitgangspunt is.

Koekebakker maakt haar grote beelden o.a. van Hollandse rivierklei afkomstig uit diverse steenfabrieken. Uitgangspunt voor haar beelden zijn vierkanten en cirkels, die zij in grote mallen vormt. Hierna worden deze versneden volgens een van tevoren op de computer uitgewerkt schema. De delen die ontstaan worden, na te zijn gedroogd en gebakken, tot ruimtelijke vormen gestapeld en eventueel gedeeltelijk van glazuur voorzien. Het gebruik van o.a. oer-Hollandse rivierklei, de ruwe huid, de verschillen in kleur en textuur en de uiteenlopende wijzen waarop vormen worden versneden, zorgen voor aardse, tactiele maar ook poëtische beelden.

In 1990-91 nam Koekebakker deel aan een symposium `Glas ontmoet Keramiek’ bij Frank van den Ham (glaskunstenaar). Hier kwam zij in aanraking met de techniek glass fusing (dit is een vlakglas techniek), waarbij gekleurde stukken glas met dezelfde uitzettingscoëfficiënt tot een plaat aan elkaar worden gesmolten. Deze platen worden gebogen (tijdens een 2-de stook) in door haar zelfgemaakte keramische mallen.

Sander Bais
(Post)digitale grafiek

Sander Bais is een theoretisch natuurkundige die ook buiten zijn vak creatief actief is. Hij doet dat door het schrijven van boeken, maar ook als (post)digitaal graficus om zo zijn gevoelens ruimte en vorm te geven.

Zijn werk onderzoekt de spanning tussen geometrische orde en spontane chaos, waarbij strak geconstrueerde structuren botsen met vrije, impulsieve elementen. Met behulp van digitale technieken brengt hij in lagen structuren samen die zowel analytische en algoritmische controle als directe emotie uitstralen. Hij vindt schoonheid in imperfectie, waarvan  gebroken symmetrieën een tekenend voorbeeld zijn.

In deze expositie brengt hij werk uit verschillende periodes samen. In al zijn diversiteit nodigt het de toeschouwer uit om de complexiteit, maar ook ironie van de menselijke conditie te bezien: de speelse willekeur die altijd aanwezig is tegen de achtergrond van  de orde die we proberen te creëren. Met gemengde technieken streeft hij ernaar om deze dynamiek te verbeelden op een manier die zowel esthetisch abstract als emotioneel direct is.